Vanochtend, fietsend naar mijn Amsterdamse studio, rook ik hun broeierige lucht nog voordat ik de hoek omsloeg en ze aankeek, door de ochtendnevel heen: koeien. Bijeengepakt in een vrachtwagen voor de achteringang van het Amsterdamse Foodcenter. Starende ogen door een spleet in het balkenwerk, grauwwitte vachten. Nerveus gesnuif en getrappel.

Open je zintuigen, open je hart: hier staan tien, twintig koeien van de honderdduizenden dieren die deze ochtend gedood gaan worden, op grove wijze, vaak na een (zeker voor varkens en kippen) miserabel leven. Ik fiets door. Als ik mijn computer aanzet, vraagt deze met een ping mijn aandacht voor 14 nieuwe mailtjes.

Wat kan ik doen, als ontwerper? Niet zo veel. Toch wel wat.

Bij het ontwerpen van De Helling, kwartaalblad voor cultuur en linkse politiek, grijp ik geregeld naar beelden van dieren. Zo zocht ik voor een themanummer over democratisering beelden rondom ‘ik’, ‘jij’, ‘wij’ en tot slot ‘het’ – dwz: wat buiten onze gemeenschap lijkt te vallen. Resultaat was deze spread (klik op de beelden om ze groter te zien).

In het vorige nummer, bij een artikel over ritueel slachten, stond deze foto van Philippe McIntyre.

Begin dit jaar kwam een groot deel van het personeel van de Vara en de Vpro in opstand toen het een week lang leek alsof hun kantine vegetarisch zou worden. Dit voorbeeld gebruikte ik ter illustratie van een pleidooi van Helling-directeur Dick Pels over ‘vrijzinnig paternalisme’ (download het artikel als je wilt weten wat hij beoogt, en mijn beeld wilt zien).

Overigens: sinds begin dit jaar lunchen wij bij de Ruimte vleesloos – met dank aan al mijn (ook niet-vegetarische) collega’s.

Binnenkort gaat de site die we hebben ontworpen voor het Wetenschappelijk bureau GroenLinks de lucht in. Voor al hun meerjarenprojecten maakte ik een beeldstrip, een combi van twee fragmenten die samen het project symboliseren. Die voor ‘Vrijzinnig paternalisme’ is denk ik mijn beste, de meest suggestieve.

Tot slot een leestip: ‘Dieren eten’ van Jonathan Safran Foer. Een grandioos boek: informatief, emotionerend en motiverend.

Het is gek: ik ben op al die ochtenden eindeloos veel vrachtauto’s gepasseerd, maar er was een moment dat de geur van de koeien echt doordrong. En ik zag ze, de koeien. Het is allemaal een kwestie van aandacht.

.

Overal in Europa worden linkse partijen geconfronteerd met de opkomst van politieke partijen die beweren ‘namens het volk’ te spreken. Hun vertoog raakt de kern van de democratie en kan niet zonder weerwoord blijven. In dit boek analyseren (groene) politici, wetenschappers en politici uit heel Europa het rechtse populisme.

Ons ontwerp speelt met een propagandistische vormtaal: massa en uniformiteit versus diversiteit en dialoog.

Het boek is een project van de Green European Foundation ism met wetenschappelijk bureau GroenLinks. Dat heeft zich onlangs herdoopt tot Bureau De Helling. Komende maand gaat de nieuwe website in de lucht die we voor hun hebben ontworpen.

.

Op de afgelopen kunstrai werd het boek gepresenteerd dat Alet Pilon en ik in innige samenwerking maakten over haar oeuvre. Alet was tien jaar hoofd Mode van de Rietveld Academie. Ik leerde haar kennen tijdens de presentatie van het Wereldboek.

Ze kleedde modellen aan met horens, hoeven en andere resten van dode dieren. Werk dat conflicterende gevoelens opriep: imponerend en angstig, extravagant en kwetsbaar. De laatste jaren werden haar beelden simpeler en rauwer: verpakte figuren (half mens, half dier) die zich verbergen, verschuilen, ontbloten, optuigen…

Onmachtige beelden, op het punt van een metamorfose?  ’Not me’ bezweert het boek. Maar ze zijn er en ze spreken tot mij.

In de vormgeving is dit boek compact gehouden (17 x 24 cm), waarbij sommige beelden in stukken, verspreid over twee of drie spreads, worden prijgegeven.

.

.

.

.

.

Afgelopen week verscheen het lentenummer van De Helling, kwartaalblad van het Wetenschappelijk Bureau Groenlinks. Het thema is ‘de nar: komische kritiek op de macht’. Het blad is een masker voor linkse lezers -  inclusief ooggaten. [Klik om het omslag volledig te zien]

.

.

.

Afgelopen vrijdag opende in De Affiche Galerij een tentoonstelling van affiches van Amnesty International uit de afgelopen 50 jaar. Tot mijn verrassing en plezier zat er een ontwerp bij dat ik 22 jaar geleden maakte, in 1989 op stage bij Karel Oosting (hij ontwerpt nog steeds de Amnesty-agenda). ’Ik’ hing er mooi tussen Karel Oosting en Jan Bons. De stijl is jaren tachtig: een grof fotoraster, afwrijfletters en een volrode steunkleur. De boodschap blijkt tijdloos. ‘Een vluchteling heeft geen keus. U wel.’ De affiches zijn tot 1 mei te zien in het ondergrondse tramstation Spui in Den Haag.

Een aanbevolen lunch-ommetje voor de heren Leers en Rutte. Laten we dit prachtige land teruggeven aan de wereld!

[op onderstaande foto zie je Bons links. Klik op het beeld om mijn ontwerp geheel te zien]

.

.

.

Volgende week verschijnt een nieuw spektaculair themanummer van De Helling: over de nar. Deze hebben we totaal anders vormgegeven dan de vorige Helling. Daarin werd het thema godsdienstvrijheid door onze beeldredactie verbonden met het thema ‘emancipatie’ – een spannende en belangrijke combinatie. Met foto’s van homo’s, lesbo’s en transgenders in Turkije van Diana Blok, portretten van gelovige homoseksuelen in Nederland door Peter Valckx, en zeer persoonlijke tekeningen van Manuel Kurpershoek.

.

Vrije projecten ontspruiten aan onze fantasie en voeden ons ontwerpwerk. Dat vrije werk wil de wereld in. Daartoe hebben we onlangs een uitgeverij opgericht. Uitgeverij de Ruimte creëert ruimte voor creatief samenspel, op papier en digitaal.

Afgelopen juni maakte ik een performance/installatie met levensgrote inktportretten in kunstruimte PuntWG. Voortbouwend daarop ontstond het boek ’Aangeraakt – een inktperformance en drie beeldverhalen’: de eerste uitgave van Uitgeverij de Ruimte. De map met vier losse beeldkaternen verschijnt in een oplage van 50 stuks (genummerd en gesigneerd) voor € 75,- . Bij de map krijg je een prent naar keuze als doordruk op zwaar papier. Interesse? Mail ons of kom langs.

Voor nieuwe publicatie-ideeën houden we ons aanbevolen.

.

Hoe ga je op een respect­volle manier met elkaar om op internet? Wat is pesten en wat niet? Deze site is voor leraren én leerlingen. Om samen in de klas antwoorden te vinden op deze vragen dmv diverse lespakketten. Wij maakten het ontwerp en bouwden de site. Aleks Deurloo van Lamelos tekende de illustraties, Hapé Smeele maakte de foto’s.

Illustraties of fotografie?
Soms is een combinatie de meest pakkende oplossing.

Jongeren zijn geen jongeren!
Voor I-respect maakten we iets heel anders dan voor www.hulpmix.nl. Want iedere site voor jongeren vraagt een frisse blik op de vormgeving. Omdat je ingaat op verschillende aspecten van hun levens, omdat er verschillende soorten jongeren zijn. En ook omdat de site-doelen en de achterliggende organisaties verschillen.

.

.

Opvoedmix is een initiatief van e-hulp.nl en Marokko Media, gefinancierd door ZonMw en het VSB-fonds. Marokkaans-Nederlandse ouders krijgen interculturele opvoedingsondersteuning van elkaar, van opvoedmaatjes en professionele opvoedkundigen. Voor de fotografische verbeelding vroegen we Bernice Siewe – in 2009 ontwierpen we haar fotoboek over de Marokkaanse gemeenschap in Zeist.

Functionaliteit voorop
In dit weblog tonen we vooral hoofdpagina’s. Maar uiteindelijk gaan de meeste ontwerpuren zitten in een goede structuur en in de detaillering van de eindpagina’s.

.