Begin september startte in Rotterdam Delfshaven de campagne ‘10000eyes’.

__

De weg naar dit project begon met een oproep op LinkedIn door Jan van de Werken, chef opsporing bij de politie Rotterdam Rijnmond. Zijn vraag: hoe kunnen we het aantal winkel-overvallen in de wijk terugbrengen in de periode september-december 2011 terugbrengen naar nul? Na kennismaking en gesprekken hebben we i.s.m. Ronald Jas (Twiga communicatie), Joop de Boer (Golfstromen) en Jan van de Werken een campagne-plan ontwikkeld. Begin september verschenen grote ogen op de Europoint-gebouwen aan het Marconiplein, snel gevolgd door 10.000 ogen op de stoepen, trams en metrostations. Een spannende nachtelijke (guerilla-)actie die door Joop de Boer en Albert Hennipman gecoördineerd werd en uitgevoerd door buurtbewoners, winkeliers en andere organisaties uit Rotterdam.

__

Op twitter kwam al snel de vraag naar de herkomst van de mysterieuze ogen in het straatbeeld van Rotterdam, het antwoord kwam op 8 september via een persconferentie en een speciaal gemaakte wijkkrant met ‘doe-het-zelf-sticker-ogen’. De kracht van het project (goed te volgen op www.10000eyes.nl), zit in de participatie vanuit alle geledingen in de wijk. Niet van bovenaf opgelegd, maar via het oproepen en aansluiten, ontstaat een keten van mensen, bedrijven en organisaties met één doel. Een prettige, veilige buurt. Met oog voor de veiligheid, met oog voor elkaar. Binnen de campagne starten deelprojecten waarin informatie over veiligheid (Safe Shops) en verbinding dmv kunst (Safe Art en Safe Dance) en eten op straat (Safe Dinner) zorgen voor verdieping en verbreding van het project. Blijf dus kijken naar: 10.000 eyes!

__

Albert was samen met Maarten actief op de nacht van 1 naar 2 september en plakte o.a. de ogen op 30 trams van de RET die nu door Rotterdam rijden… De krant is ontworpen door Maarten van Enkhuizen i.s.m. Daniel Cooper van Golfstromen, de illustraties in de krant van Job Kind, oud-student van Albert. De campagne-site is gebouwd door Leukeleu en Maarten van Enkhuizen maakte prachtige foto’s van het project.

__

__

Kort vòòrdat ik begon bij de Ruimte ontwerpers en vlak nádat mijn nieuwe website klaar was, kreeg ik een onverwacht e-mailtje van het tijdschrift Eigen Huis & Interieur. Ik was geselecteerd om samen met 3 andere pas afgestudeerde HKU’ers een publicatie in hun blad te gaan maken. Als groep hebben we een thema gekozen (dimensies) en zijn daar los van elkaar mee aan de slag gegaan. Mijn bijdrage is een lettertype geworden die speelt met ruimtelijkheid en zich als het ware tussen 2 dimensies bevindt. Ik laat z.s.m. weten wanneer de publicatie verschijnt, dus voor nu zullen jullie het met het bovenstaande beeld moeten doen. To be continued!

In juli 2011 was het werk te bekijken van het tekencollectief Krabbende Slangen dat ik samen vorm met Githa Schrijver en Saskia Schreven. Ons werk vormde onderdeel van de beeldenroute ‘De Werdegang van Wetterman op festival ZwArt

Albert Wetterman was de laatste persoon die in 1837 in Zwolle door ophanging op het schavot om het leven is gebracht. Wie was deze man? Wat waren zijn motieven? Het weinige wat er van hem is overgeleverd is het uitgangspunt van deze route. In de Sassenpoort worden kunstwerken geïnstalleerd die een licht werpen op de persoon Albert Wetterman. Een samengesteld portret, met verschillende beeldende technieken, waardoor we deze man misschien kunnen leren kennen.

Kunstenaars: Yoko Heiligers, Seppe Ovink, Heleen Langkamp, Collectief Krabbende Slangen (Githa Schrijver, Robbert Slotman en Saskia Schreven)

Krabbende Slangen - De Werdegang van Wetterman - Detail

Foto expositie

Foto expositie

Krabbende Slangen - De Werdegang van Wetterman - Detail

Foto expositie

Publiek op de ballustrade boven

Krabbende Slangen - De Werdegang van Wetterman - Aan het werk!

29 Mei, ‘dag van het park’, was de dag van Zingende beelden in het Máxima Park in Utrecht. Zingende beelden is een festival wat zich richt op kinderen vanaf 6 jaar, maar toegankelijk is voor het hele gezin.

Tijdens het festival kon je een route lopen of fietsen langs de beelden in het park waarbij de beleving van de kinderen centraal stond. ‘Wat zie jij in de beelden? Wat voel je als je ze aanraakt? Wat roepen ze bij je op?’ Bij ieder was een kunstenaar aanwezig die een mini-workshop gaf waarbij de kinderen iets konden doen of maken. Springen, dansen, schrijven, tekenen, knutselen, herrie maken en graven bijvoorbeeld…

Wij ontwierpen de visuele stijl, het drukwerk en de website voor dit vrolijke festival. Voor meer informatie: www.zingendebeelden.nl

Kees Muizelaar is zojuist afgestudeerd als documentaire fotograaf aan de HKU in Utrecht. Maarten heeft samen met Kees in slechts één dag, met de hand, een portfolio map gemaakt die goed past bij zijn werk. De samenwerking is goed bevallen en we hopen hem in de toekomst dan ook opnieuw van dienst te kunnen zijn.

Op de afgelopen kunstrai werd het boek gepresenteerd dat Alet Pilon en ik in innige samenwerking maakten over haar oeuvre. Alet was tien jaar hoofd Mode van de Rietveld Academie. Ik leerde haar kennen tijdens de presentatie van het Wereldboek.

Ze kleedde modellen aan met horens, hoeven en andere resten van dode dieren. Werk dat conflicterende gevoelens opriep: imponerend en angstig, extravagant en kwetsbaar. De laatste jaren werden haar beelden simpeler en rauwer: verpakte figuren (half mens, half dier) die zich verbergen, verschuilen, ontbloten, optuigen…

Onmachtige beelden, op het punt van een metamorfose?  ’Not me’ bezweert het boek. Maar ze zijn er en ze spreken tot mij.

In de vormgeving is dit boek compact gehouden (17 x 24 cm), waarbij sommige beelden in stukken, verspreid over twee of drie spreads, worden prijgegeven.

.

.

“De Leidsche Rijn Connectie is een vereniging van culturele organisaties die werkzaam zijn in Leidsche Rijn Utrecht. Doel van de Leidsche Rijn Connectie is om samenwerking te stimuleren en een breder draagvlak te creëren voor Kunst en Cultuur in Leidsche Rijn.”

Het is niet moeilijk om positief te zijn over een sympathiek initiatief als dit. Voor veel kunst- en cultuurinstellingen zijn er barre tijden aangebroken, terwijl de relevantie van dergelijke instanties niet afneemt. Een bundeling van krachten kan tot mooie resultaten leiden, niet alleen op artistiek maar ook op zakelijk en commercieel gebied. Met die laatste gedachte in het achterhoofd heb ik de organisaties gevisualiseerd als onderdelen van een grote culturele machine. Elke visitekaart is op een willekeurige kant aan de andere exemplaren aan te leggen, zodat er telkens nieuwe verbindingen ontstaan. Het ontwerp gaat net als Leidsche Rijn Connectie uit van de notie dat het geheel meer is dan de som der delen.

Vanaf de start van de vormgeving van het lentenummer van Vruchtbare Aarde zijn we regelmatig getroffen door toevalligheden. Een kennis van elders kwam geheel per ongeluk de studio binnengelopen. Bij een stukje omfietsen stuitte Albert op een levensgrote Heer Bommel – het geesteskind van Marten Toonder, op wie in deze Vruchtbare Aarde wordt teruggeblikt. Het toeval wil –  een mooie uitdrukking, eigenlijk- dat Vruchtbare Aarde dit keer bestaat uit verhalen van mensen die ofwel de sturing in hun leven aan intuïtie overlaten, dan wel op verrassende manieren onderling verknoopt blijken te zijn.

Lees verder »

__

Ik heb altijd iets creatiefs willen doen maar ook altijd een grote interesse gehad voor bijvoorbeeld maatschappelijke thema’s, cultuur en wetenschap. Naar mijn mening is dat juist het leuke van dit vak. Omdat je als grafisch ontwerper als het ware in de huid kan kruipen van een analyticus, regisseur, wetenschapper of activist om vanuit dat standpunt een ontwerp te kunnen maken.

Tijdens mijn opleiding tot grafisch ontwerper aan de kunstacademie kwam ik er steeds meer achter dat ik niet alleen maar mooie dingen wilde maken. Mijn werk moet ook iets betekenen, iets ‘triggeren’, vanuit een gedachtegang en vooral een proces ontstaan zijn. Het moet mensen aanzetten tot actie, voor een bewustmaking zorgen en fascineren.

Grafisch ontwerp is niet plat. Het hangt in de lucht, het ligt op straat, ontstaat soms perongeluk. Het bestaat overal om ons heen. Alles kan grafisch ontwerp zijn, of worden. Zowel plat als ruimtelijk. Juist daarom is de Ruimte ontwerpers zo’n leuke studio, want al het bovenstaande wordt gecombineerd in een energieke werkplek met geweldige collega’s waar je echt de Ruimte krijgt om je eigen ding te blijven doen.

Toen ik hoorde dat ik was aangenomen bij de Ruimte ontwerpers, had ik in eerste instantie enige moeite om aan vrienden en familie uit te leggen dat ik bij een grafisch ontwerpbureau ging werken. De Ruimte ontwerpers, zijn dat architecten? Productontwerpers dan?  Werken ze voor NASA? Waarom kiezen voor een naam die dergelijke associaties oproept, terwijl het vak dat beoefend wordt vooral werkt op het platte vlak?

Toch is ruimte me geen vreemd begrip, want sinds het begin van mijn studie aan de kunstacademie heb ik ruimte willen opzoeken in mijn werk. Ik ben nieuwsgierig naar andere denkwijzen en zie grafisch ontwerp als het tastbaar worden van een visie. Ik schrijf met enige regelmaat om aanwezige visies van ontwerpers en kunstenaars te exploreren en te vergelijken. Reflectie en het bekijken van het vakgebied vanuit abstractie verrijkt mijn werk. Het ontwerpen zelf stelt me in staat om van visie te migreren, om bijvoorbeeld de wereld te bekijken vanuit het standpunt van iemand met Obsessive Compulsive Disorder. Ook cultuurverschillen interesseren me en reizen voedt voor een groot deel mijn werk. Vooral mijn verblijf in Japan als uitwisselingsstudent heeft een extra dimensie toegevoegd.

Nu ik een paar weken op de studio ben, merk ik dat de Ruimte juist een uitstekende naam is.  Hoe vaak maken wij in onze dagelijkse taal niet gebruik van het begrip ‘ruimte’? We gunnen iemand of iets de ‘ruimte’, we vinden het prettig als we ‘ruim’ de tijd hebben, of een ‘ruimtelijk’ appartement. Ruimte betekent bijna altijd iets positiefs, omdat het ons lucht geeft, gelegenheid, rust en gemak.

Ik voel me niet beperkt nu ik de academie verlaten heb, want bij de Ruimte is er begrip voor mijn interesses en ambitie. Hier sluit fulltime werken voor opdrachtgevers experiment en kritisch denkwerk niet uit, hier is men niet gebrand op het behouden van een gesloten structuur en stijl, maar juist op het optimaal benutten van ieders individuele kwaliteiten. De Ruimte ontwerpers karakteriseren zich door een ruimheid van visie die alomtegenwoordig is in het werk dat ze doen.